Cursiefje: Ode in vijf coupletten

Lees alle columns van Jan Stoop op www.borneinbeeld.nl.

Ik lees een column van Sheila Sitalsing in de Volkskrant van dinsdag 15 maart 2022. In vijf ‘coupletten’ schrijft ze een ode aan het gemeenteraadslid, dat tegen de klippen op inwoners probeert te vertegenwoordigen. Vrije tijd opoffert voor het publieke belang.

Een ode aan het gemeenteraadslid dat woest moet watertrappelen om niet volledig overtroefd te worden door gekozen organen die zich in de bestuurlijke ruimte tussen gemeente en Den Haag hebben genesteld: de veiligheidsregio, de wirwar aan bovenregionale samenwerkingsverbanden.

Een ode aan het gemeenteraadslid dat wordt uitgelachen om zijn campagnefilmpjes en zijn campagnefoto’s, door non-valeurs die nog nooit een vinger hebben opgetild voor het publieke belang. Dat het gemeenteraadslid de politicus is die het dichtst bij de mensen staat, door de wijk fietst, de mensen bij naam kent, ervan doordrongen is dat hun problemen de zijne zijn.

Dit is een ode aan het gemeenteraadslid dat lijdzaam toekijkt hoe landelijke politici zichzelf compleet belachelijk maken door aan de vooravond van de gemeenteraadsverkiezingen ‘verkiezingsdebatten’ te gaan voeren op televisie, alsof het iemand bij ons in de straat interesseert wat ze van onze wijk vinden, of van onze jeugdzorg of van de armoede bij ons om de hoek.

Dit is een ode aan het gemeenteraadslid dat met steeds minder geld woekert om steeds meer taken uit te voeren. Of er nog wensen en problemen zijn? Nou en of. Prima, zegt het gemeenteraadslid, zegt hij of zij. En hij of zij gaat aan de slag.

Vier jaar geleden omstreeks deze tijd gebeurde het in de lijnbus van Nerja naar Frigiliana in Spanje. De bus was vol. Het is een populair uitstapje. Alle zitplaatsen waren bezet. Een jonge Aziatische vrouw bood mij haar zitplaats aan. Ik wimpelde haar aanbod af. Ze stond er evenwel op dat ik op haar plaats ging zitten.

Ze stond schuin naast me. Langs haar fijn getekende gezicht zag ik in het heldere zonlicht het landschap: hoger wordende bergen, op de hoogste toppen nog sneeuw. Haar tengere linkerhand omklemde de zitting voor mij. Elke nagel was een verschillend opgemaakt schitterend gekleurd kunstwerkje, een sieraad. Tweeduizend kilometer verderop haastte Borne zich naar stemhokjes om met een eenvoudig rood gekleurd potlood een nieuwe gemeenteraad op poten gezet te krijgen.

Wat zich tussen Nerja en Frigiliana afspeelde, gebeurde volgens de bustimetable tussen 12.10 en 12.40, halverwege op maandag tot en met zaterdag. Niet op feestdagen. Net als bij verkiezingen.

Jan Stoop, 21-4-2022

Kijk hier voor meer Verhalen uit Borne

Meer over cultuur uit Borne

Volg het nieuws uit Borne