Cursiefje: Januari

Lees alle columns van Jan Stoop op www.borneinbeeld.nl.

Als ik nou eens niet de krant lees, dan lees ik niet dat het politieke jaar 2021 verbijsterend was, dat het pessimisme van de epidemioloog diep zit, dat hij zeurt dat er nog een hoop ellende zit aan te komen – het ziet er vooralsnog goed uit, maar morgen wacht de volgende tegenslag. Zijn voorspelling is gebaseerd op veronderstellingen en aannames.
Dan lees ik niet dat ook corona ooit geschiedenis zal zijn. Historici zullen zich wellicht verbazen over de maatschappelijke neveneffecten van de pandemie.
Dan lees ik niet dat de huidige pandemie in absolute zin onvergelijkbaar is met de Zwarte Dood die in de 14de eeuw een derde van de Europese bevolking eiste. Dat er ruimte is voor optimisme en eenmaal onder controle dat deze pandemie als een overwinning op het kwaad wordt ervaren en na verloop van tijd vergeten.
Dan lees ik niet dat het Planbureau voor de Leefomgeving grote vraagtekens plaatst bij de haalbaarheid van de beleidsdoelen annex maatregelen voor stikstof, klimaat en woningbouw in het nieuwe coalitieakkoord. Een akkoord als een wonderlijk mengsel van detailgeneuzel, geldsmijterij en hervormingsangst en beleidsmatig onvermogen.
Als ik nou eens niet de krant lees, dan lees ik niet dat het nieuwe politieke jaar bijna niet beroerder dan 2021 kan worden. Mijn toedeloe wordt niet gehoord.

Als ik nou eens de dichtbundel ‘De geur van ieder seizoen’* lees, dan lees ik wel de mooiste gedichten over de jaargetijden: – de lente, waarin de natuur voorzichtig ontluikt en als een golf geluid maakt, – de zomer die broeit en het leven vertraagt, – de herfst over verval en vergankelijkheid en – de winter met bevroren rozen op het raam die doet verlangen buiten te zijn of juist binnen te blijven.

Dat laatste om dit te schrijven. Noem een lijsterbes geen lijsterbes. Maar een Sorbus aucuparia, een inheemse loofhoutsoort die bijna in heel Europa voorkomt. Als grote struik, als kleine boom, aangeplant of verwilderd maakt niet uit. In de jaargetijden duidelijk herkenbaar: oranjerode vruchten, geelwitte bloemtuilen, behaarde knoppen en veervormig samengestelde bladeren.
Noem het poëzie. Op grote schaal door vogels verspreid.

Ik lees. Januari van Willem Wilmink:
op de brug
ging ik staan,
zag daaronder mensen schaatsen,
af en aan.

met fel gekleurde winterkleren aan.

= = = =

* De geur van ieder seizoen
Uitgeverij 521
Amsterdam

Jan Stoop, 16-1-2022

Kijk hier voor meer Verhalen uit Borne

Meer over cultuur uit Borne

Volg het nieuws uit Borne